Consilium: Hanc aquam canibus bibere aequivalet "canibus nocere"!

Multi credunt aquam e fistula et commodam et hygienam esse, itaque eam canibus directe ad bibendum dant. Aqua autem e fistula, dum vehitur et reponitur, contaminari potest, bacteria, virus et metalla gravia noxia canibus continens. Diuturna huius aquae consumptio molestias gastrointestinales et immunitatem debilitatam canibus afferre potest. Itaque, si necesse est cani tuo aquam e fistula dare, optimum est eam primum fervere et deinde refrigerari sinere ut aquae qualitas tuta sit.

Canes aquam salsam bibere non debent. Dum in litore ludunt, canes aquam marinam fortuito bibere possunt. Magna salsitudo aquae marinae canibus dehydrationem causare potest, et in casibus gravibus, etiam ad intoxicationem salis pervenire potest, quae symptomatibus ut vomitus, diarrhoea, et inaequilibrium manifestatur. Itaque, magni momenti est satis aquae recentis canibus parare cum foras exeunt et curare ne aquam marinam bibant.

Multi domini animalium domesticorum inter cibos bibere consueverunt, et si canes eorum adveniant, eos impulsive potibus dare possunt. Sed re vera, canes alcohol bibere non possunt. Alcohol in potionibus alcoholicis contentus gravem vim in systema nervosum centrale canum habere potest, et etiam ad intoxicationem alcoholicam ducere potest. His, alcohol "aqua mortifera" appellari potest.

Aquam glacialem ad refrigerandos canes bibere non expedit, quia systema eorum digestivum sensibile est et aqua glacialis irritationem significantem causare potest, quae ad symptomata ut vomitum et diarrhoeam ducere potest. Itaque dominis animalium commendatur ne canibus suis aquam glacialem ad bibendum dent. Si canis vomitum aut diarrhoeam experitur, probiotica rite dari possunt ad tractum gastrointestinalem regulandum.

Theophyllinum in thea methylxanthinum continet, quod canibus nocet cum nimium consumitur et ad veneficium ducere potest. Praeterea, thea effectum refrigerantem habet, et quibusdam canibus difficile est dormire post bibendum. Ergo, propter salutem canum, domini vitare debent eos folia theae dare et ipsi theam bibere eligere ut salutem eorum conservent.

Voluptate potionum colae et aquae spumantis fruimur, sed hae potiones canibus tabu sunt. Alta saccharorum copia valetudini canum nocet. Diuturna potionis spumae ab hominibus consumptio caries dentium et osteoporosis ducere potest, quod etiam ad canes pertinet. Canibus potiones spumae bibere aequivalet eis veneficio chronico affici.

Commoditatis causa, interdum magnam aquae pelvim canibus antea praeparamus. Sed fortasse nescis aquam diu relictam facile bacteria et microorganismos gignere posse, quae periculum sanitati canum afferunt.